Archive for the ‘คำนาม’ Category

คำนาม

Posted: 01/09/2011 in คำนาม

คำนาม คือ คำที่ใช้แทนคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ และกิริยาอาการต่างๆ
คำนามในภาษาไทยแบ่งออกเป็น 5 ชนิด คือ
1.สามานยนาม
2.วิสามานยนาม
3.ลักษณนาม
4.สมุหนาม
5.อาการนาม

สามานยนาม (คำนามไม่ชี้เฉพาะ)หรือคำนามทั่วไป คือ คำนามสามัญที่ใช้เป็นชื่อทั่วไป หรือเป็นคำเรียกสิ่งต่างๆ โดยทั่วไป ไม่ชี้เฉพาะเจาะจง สามานยนามบางคำมีคำย่อยเพื่อบอกชนิดย่อยๆของสิ่งต่างๆ เรียกว่า สามานยนามย่อย เช่น

- เด็กกำลังเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ

- ฉันเป็นคนไทย

- เขาชอบอ่านหนังสือ

วิสามานยนาม (คำนามชี้เฉพาะ)หรือคำนามชี้เฉพาะ คือ คำนามที่เป็นชื่อเฉพาะของคน สัตว์ สถานที่ หรือเป็นคำเรียกบุคคล สถานที่เพื่อเจาะจงว่าเป็นคนไหน

สิ่งใด เช่น

- ด.ช.อธิภู กำลังเล่นอยู่ในสวนจตุจักร

- ฉันอาศัยอยู่ในประเทศไทย

- เขาชอบอ่านเรื่องสามก๊ก

ลักษณะนาม (คำนามแสดงลักษณะ)คือ คำนามที่ทำหน้าที่ประกอบนามอื่น เพื่อบอกรูปร่าง ลักษณะ ขนาดหรือปริมาณของนามนั้นให้ชัดเจนขึ้น  ในการใช้ลักษณะนามนั้น  ต้องคำนึงถึงความถูกต้อง  ความนิยมของภาษาเป็นสำคัญ  เพราะลักษณะนามของนามบางอย่างบางชนิดไม่สามารถมาเป็นกฎตายตัวว่าคำนามชนิดนั้นต้องใช้ลักษณะนามอย่างนั้น  ต้องดูส่วนอื่นประกอบด้วย  เช่น  บริบท ( คำที่อยู่รอบ ๆประโยค )  ผู้ใช้ลักษณะนามถูกต้องจึงต้องเป็นผู้สังเกตพิจารณา  และรอบรู้ในเรื่องต่าง ๆ

สมุหนาม (คำนามรวมหมู่)คือ คำนามบอกหมวดหมู่ของสามานยนาม และวิสามานยนามที่รวมกันมากๆ  เช่น

- พวกผู้ร้ายแพ้พวกพระเอก

- มีกองขยะอยู่หน้าบ้านของเธอ

- ฝูงนกบินในอากาศ

อาการนาม (คำนามธรรม)คือ คำเรียกสิ่งที่ไม่มีรูปร่าง ไม่มีขนาด จะมีคำว่า “การ” และ “ความ” นำหน้า

      คำว่า”การ” ใช้นำหน้าคำกริยาที่แสดงความเป็นไปทางกาย  วาจา เช่น การวิ่ง  การเดิน  การพูด  การนอน  ฯลฯ

     คำว่า  “ความ”  ใช้นำหน้าคำกริยาที่แสดงความเป็นไปทางจิตใจหรือคำที่แสดงความนึกคิด เช่น ความคิด

ความเข้าใจ ความเสื่อม ความเจริญ  นอกจากนี้เรายังใช้คำว่า “ความ” นำหน้าคำวิเศษณ์ เช่น ความชั่ว ความดี ความสุข  ฯลฯ